Potrawy regionalne - najsmakowitszy portal w sieci
Potrawy regionalne - najsmakowitszy portal w sieci
Pliki cookies
Aktualności (ostatni kwartał)
Specjały
Przepisy i receptury
    Wigilia i Boże Narodzenie
    Karnawał
    Wielkanoc
    Chleb, bułki i bułeczki
    Pieczywo obrzędowe
    Przystawki
    Zupy i polewki
    Potrawy z baraniny
    Potrawy z drobiu
    Potrawy z dziczyzny
    Potrawy z grzybów
    Potrawy z mąki
    Potrawy z mięs różnych
    Potrawy z ryb
    Potrawy z warzyw
    Potrawy z wieprzowiny
    Potrawy z wołowiny
    Jedno danie
    Napoje i kompoty
    Ciasta
    Desery
    Z miodem i na miodzie
    Nalewki i wódki
    Owoce i warzywa
    Przetwory
    Wyroby wędliniarskie
Przyprawy
Poradnik Babci Aliny
Gwarzenie przy warzeniu
Ćwierkanie na tapczanie
Wierszowane jodło
Pokochajmy chwasty
Zioła
Miody
Wody mineralne
Wokół kuchni i stołu
Obyczaje
Rękodzieło
Biblioteczka
Na wesoło
Rozmaitości
Do pobrania
Redakcja
Potrawy regionalne - najsmakowitszy portal w sieci
LISTA PRODUKTÓW TRADYCYJNYCH
BIBLIOTECZKA PDF
KUCHNIA WROCŁAWIA

OD ABSYNTU DO PIOŁUNÓWKI.

Andrzej Mikołajewicz

Absynt to wysokoprocentowy ziołowy likier, kultowy napitek XIX wieku Paryża.
Otrzymuje się go procesie destylacji z różnego rodzaju ziół - głównie piołunu (na zdjęciu piołun kwitnący) i anyżu, z dodatkiem kopru włoskiego, hyzopu i innych. Jego zieleń pochodzi z chlorofilu znajdującego się w tkankach roślin.
Z powodu wysokiej zawartości alkoholu oraz znacznego stężenia olejków eterycznych w absyncie napój ten zazwyczaj nie jest spożywany w postaci czystej, lecz po skomplikowanych przygotowaniach.
- A A A +
Drukuj Drukuj
 E-mail  E-mail
RSS RSS
Od charakterystycznego koloru znany jest też pod nazwą „zielonej wróżki” lub „zielonej czarodziejki”. Namiętnie pijali go między innymi znani malarze, pisarze i poeci jak van Gogh, Toulouse-Lautrec, Rimbaud, Hemingway, Picasso i inni.
 
                             
  
Albert Maignan „Zielona Muza” (1895)
 
Z czasem powstało wiele sposobów spożywania tego trunku, które urosły do rangi rytuałów, np. „rytuał ognia”, „rytuał wody”.  Absynt stosowany jest również w drinkach z innymi alkoholami, również ze słodkim szampanem lub musującym winem.
 
W sposób nietradycyjny wytwarzane są również różne rodzaje absyntu, które powstają poprzez zmieszanie ziół, esencji i olejków z alkoholem - z pominięciem procesu destylacji. Uważane są jednak przez koneserów za gorsze niż te, które otrzymuje się w procesie destylacji.
 
Najbardziej znany przepis z pominięciem destylacji (która jest u nas prawnie zakazana w warunkach domowych) jest dobrą namiastką oryginalnego absyntu.

Składniki (zioła suszone);
30,0 g liści piołunu, 8,5 g liści hyzopu, 1,8 g kłącza tataraku, 6,0 g liści melisy, 30,0 g owoców anyżu, 25,0 g owoców kopru włoskiego, 10,0 g anyżu gwiazdkowego, 3,2 g owoców kolendry siewnej, 800 ml spirytusu, 600 ml wody.
 
Wykonanie
Suche zioła umieścić w dużym słoju, lekko zwilżyć. Dodać spirytus, macerować ok. 1 tygodnia od czasu do czasu wstrząsając słojem.
Dodać wodę i macerować 1 dzień.
Zlać nalew znad osadu wyciskając zioła. Zmoczyć wyciśnięte zioła odrobiną wódki i wycisnąć ponownie, zmieszać z nalewem. Tyle legalnie. Otrzymamy w ten sposób namiastkę absyntu.
Na wszelki wypadek podaję kolejne kroki do uzyskania szwajcarskiego absyntu
Otrzymany płyn należy przedestylować. Destylować do momentu, gdy zacznie się ukazywać żółty płyn, który należy wyrzucić.

Dalszym krokiem jest zabarwienie bezbarwnego destylatu przez kolejną macerację.
 
Zioła do barwienia: 4,2 g liści mięty, 1,1 g liści melisy, 3,0 g piołunu, 1,0 g skórki cytryny, 4,2 g korzenia lukrecji.

Suche zioła macerować w destylacie 3 - 4 dni. Następnie zlać znad osadu, przefiltrować, przelać do butelki.


Viktor Olivia - „Pijący absynt” (1901).



PIOŁUNÓWKA.

Składniki:
2 do 3 wysuszone gałązki piołunu, kwiatów dziurawca z listkami, 1 liść geranium, 8 ziaren pieprzu, 1 torebka herbaty ekspresowej, 1 łyżka miodu lub 2 łyżeczki cukru, 1 litr czystej wódki

Wykonanie:
Gałązki piołunu zalać w słoju wódką i dodać pozostałe składniki. Słój zamknąć, owinąć ściereczką zamoczoną we wrzątku i wstawić na 2 godziny do gorącej wody.
Następnie usunąć herbatę, słój zamknąć i odstawić w ciemne miejsce na 7 dni.
Nalew przesączyć przez podwójną gazę i pozostawić do sklarowania, lub przesączyć od razu przez filtr do kawy. Piołunówka nie musi dodatkowo dojrzewać. Jest znakomita na niestrawność i bóle żołądka.
 
 
NALEWKA PIOŁUNOWA.

Składniki:
2 łyżeczki suszonego piołunu, 2 łyżeczki pestek biedrzeńca, 0,5 łyżeczki owoców kopru włoskiego, 0,5 łyżeczki rozkruszonych ziaren kolendry, 2 łyżeczki korzenia arcydzięgla, 0,5 litra czystej wódki.

Wykonanie:
Pokruszone ziele piołunu zalać wódką i odstawić na 48 godzin, następnie nalew przefiltrować. Dodać pozostałe składniki, odstawić na 1 miesiąc.
Przefiltrować ponownie, rozlać do butelki, odstawić w ciemne miejsce do dojrzewania.
 

STAROPOLSKA NALEWKA PIOŁUNOWA.

Składniki:
4 dkg pokrojonych wierzchołków piołunu, 1,5 dkg gorzkich suchych skórek pomarańczowych, 8 g świeżego tataraku, 2 g gałki muszkatołowej, 7 g goździków, 7 g cynamonu, 1 litr spirytusu, 0,5 kg cukru, 1,5 szklanki wody.

Wykonanie:
Piołun oraz przyprawy zalać w gąsiorku spirytusem, szczelnie zamknąć, odstawić na 16 dni.
Przecedzić przez gęste sitko. Sporządzić syrop z cukru i wody, wyszumować, połączyć z nalewką. Przefiltrować, odstawić do dojrzewania na 2,5 miesiąca. Przelać do butelek.
 
 
WÓDKA PIOŁUNOWA.

Oryginalny przepis (na 100 litrów) z 1911 roku - „Przepisy do sporządzania wódek, roso lisów, rumów, araków, likierów, cognaców, essencyi pończowych, krupników i grogu”:

Piołunowa
- 30 litr. spirytusu 95 - 97%
- 20 litr. namoczu piołunowego
- 47 litr. wody gotowanej
- 3 ltr syropu; 2 klg. cukru gotować z 2 litr. wody
- 250 g Wermouth-Essenz.

Kolor: 100 gramów Smaragdgrün-Tinktur.
 
Namocz do piołunowej 20 litrów
- 3 do 4 klg. świeżego piołunu
- 12 litr. spirytusu 95 - 97%
- 8 litr. wody gotowanej.

Każdy zalany namocz, nim się go do wódki użyje, musi stać od 4 - 8 tygodni, by dobrze smak wyciągnął.

 Uwaga!!!
Piołun zawiera trujący składnik „tujon”, łatwo rozpuszczalny w alkoholu. W większych dawkach wywołuje wzmożoną czynność kory mózgowej, aż do zwyrodnienia głównie układu nerwowego. Zatrucia tujonem były częstym zjawiskiem zwłaszcza we Francji, gdzie używany był w dużych ilościach w napojach alkoholowych (absynt, wermut).
 
 
 
Andrzej Mikołajewicz
© JM Media 2012. All rights reserved.
 
Wróć ...
Napisz komentarz
  • Prosimy o komentarze odpowiadające tematowi newsa.
  • Personalne odniesienia do autorów artykułów i innych komentarzy będą usuwane.
  • Prosimy nie dodawać w komentarzach odnośnikow do swoich stron WWW. Takie komentarze również będą w całości usuwane.
  • Komentarze pozostawiane przez anonimowych, niezarejestrowanych użytkowników ukażą się na stronie dopiero po zaakceptowaniu przez moderatora.
Autor:
Komentarz:
TŁOCZNIA OWOCÓW PAWŁOWSKI
MELBA ZAPRASZA
EDYTA SZAST ZAPRASZA...
FESTIWAL ŚLĄSKIE SMAKI
KALENDARZ' 2017