Potrawy regionalne - najsmakowitszy portal w sieci
Potrawy regionalne - najsmakowitszy portal w sieci
Pliki cookies
Aktualności (ostatni kwartał)
Specjały
Przepisy i receptury
    Wigilia i Boże Narodzenie
    Karnawał
    Wielkanoc
    Chleb, bułki i bułeczki
    Pieczywo obrzędowe
    Przystawki
    Zupy i polewki
    Potrawy z baraniny
    Potrawy z drobiu
    Potrawy z dziczyzny
    Potrawy z grzybów
    Potrawy z mąki
    Potrawy z mięs różnych
    Potrawy z ryb
    Potrawy z warzyw
    Potrawy z wieprzowiny
    Potrawy z wołowiny
    Jedno danie
    Napoje i kompoty
    Ciasta
    Desery
    Z miodem i na miodzie
    Nalewki i wódki
    Owoce i warzywa
    Przetwory
    Wyroby wędliniarskie
Przyprawy
Poradnik Babci Aliny
Gwarzenie przy warzeniu
Ćwierkanie na tapczanie
Wierszowane jodło
Pokochajmy chwasty
Zioła
Miody
Wody mineralne
Wokół kuchni i stołu
Obyczaje
Rękodzieło
Biblioteczka
Na wesoło
Rozmaitości
Do pobrania
Redakcja
Potrawy regionalne - najsmakowitszy portal w sieci
LISTA PRODUKTÓW TRADYCYJNYCH
BIBLIOTECZKA PDF
KUCHNIA WROCŁAWIA

SŁYNNE CHLEBY REGIONALNE.



Wiele regionalnych chlebów, wypiekanych zgodnie z co najmniej 25-letnią tradycją, trafiło na Listę Produktów Tradycyjnych, prowadzoną przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Oto one:
- A A A +
Drukuj Drukuj
 E-mail  E-mail
RSS RSS


Chleb gogołowicki

(woj. dolnośląskie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2008 roku. Ma kresowy rodowód i trzypokoleniową tradycję. Wyrabiany jest na zakwasie, a pieczony na liściach chrzanu lub kapusty w piecu szamotowym, opalanym drewnem bukowym lub olchowym. Ma grubą i chrupiącą skórkę. Zachowuje długotrwałą świeżość - nawet do dwóch tygodni. Prezentowany jest podczas licznych imprez - dożynek, świąt lokalnych, festiwali, targów regionalnych, krajowych i międzynarodowych. Wszędzie wzbudza zachwyt swoim smakiem i aromatem. Walory chleba zostały docenione przez jury dolnośląskiego etapu konkursu nasze kulinarne Dziedzictwo w 2008 roku. Chleb z Gogołowic zajął w nim I miejsce.


Chleb łęczycki żytni razowy pełnoziarnisty

(woj. łódzkie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Ma prostokątny kształt, złocistobrązowy wierzch i jasnobrązowy miękisz. Na zewnątrz wypiek jest lekko twardy i chrupiący, w środku - pulchny, elastyczny i równomiernie porowaty. Charakteryzuje się średnio kwaśnym smakiem i zapachem świeżego zboża. Długo zachowuje świeżość, jest zdrowy i lekkostrawny.

Tradycyjna metoda produkcji chleba łęczyckiego jest stosowana w Zawadzie Dolnej, gdzie wypieka się go w piecu opalanym drewnem jabłoniowym, ściśle według metody przekazywanej z pokolenia na pokolenie.


Chleb wiejski łęczycki
(woj. łódzkie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Ma kształt prostokątny z zaokrąglonym wierzchem. Skórka pieczywa jest brązowa, równomiernie zabarwiona, gładka, nieznacznie popękana. Wierzch, spód i boki chleba są lekko twarde, chrupiące, środek - pulchny, miękisz elastyczny, równomiernie porowaty. Ma przyjemny, lekko kwaśny smak i zapach. Bochenki tego chleba długo zachowują świeżość, są zdrowe i lekkostrawne. Nie zawierają konserwantów ani polepszaczy.


Chleb prądnicki
(woj. małopolskie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2005 roku. Tradycja wypieku chleba prądnickiego sięga XV wieku, kiedy to biskup Wojciech Jastrzębiec w 1421 roku nadał część gruntów w Prądniku Białym swemu kucharzowi, zobowiązując go do dostarczania chleba na stół biskupi. Legenda głosi, że pierwszy upieczony po żniwach bochenek chleba wójt krakowski zanosił na Wawel panującemu ówcześnie królowi. Zwyczaj ten pielęgnowano również za panowania Stanisława Augusta, któremu burmistrz krakowski z okazji dnia św. Jana dostarczał chleb do Warszawy.
Chleb prądnicki piecze się jako 4,5- lub nawet 14-kilogramowy bochenek. W drugim przypadku ma on 1 m długości i około 12-15 cm wysokości. Może mieć kształt owalny lub okrągły. Ma brązową lub ciemnobrązową skórkę pokrytą cienką warstwą otrąb żytnich i charakterystyczny zapach chleba pieczonego na zakwasie. Swój smak zawdzięcza wykorzystaniu wysokiej jakości mąki.


Bochen chleba starowiejskiego
(woj. lubuskie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Chleb ma okrągły kształt, złocistą barwę, w przekroju szarą z delikatnie widocznymi ziołami. Wierzch chleba cięty jest w szachownicę i obsypany mąką. Chleb jest chrupki, a zarazem pulchny. Ma ziemniaczany smak i zapach ziół.


Paska bukowińska (chleb bukowiński)
(woj. lubuskie)

Wpisana na listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Jest tradycyjnym wypiekiem górali czadeckich, którzy w XIX wieku wyemigrowali do Bukowiny Rumuńskiej. W latach 1945-46 wrócili do Polski – zamieszkali na Dolnym Śląsku i na Ziemi Lubuskiej. Paska bukowińska jest tradycyjnym pieczywem obrzędowym. Do dzisiaj gospodynie wypiekają ją z okazji świąt oraz wesel.
Ciasto ma kształt walca. Paska wielkanocna jest ozdobiona warkoczykami, kogutkami, ptaszkami itp. Paska służąca do błogosławieństwa młodej pary jest mniej strojna. Wypiek ma złoty kolor na zewnątrz i słomkowy w przekroju, miękisz jest puszysty i sprężysty.


Kodeński chleb razowy żytni
(woj. lubelskie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2007 roku. Tradycja wypieku tego chleba sięga XVI wieku, kiedy Jan Sapieha wziął w swe posiadanie dobra kodeńskie słynące z młynarstwa i zbóż wszelakich. Według przekazu ludowego, żony miejscowych kmieciów podjęły księcia wypieczonym wcześniej chlebem. Księciu chleb tak zasmakował, ze wydał rozkaz, aby dostarczano mu chleb na zamczysko.
Kodeński chleb razowy żytni jest w przekroju ciemny, z widocznymi ziarnami, np. siemienia lnianego. Bochenek ma kształt prostokątny, ciemnobrązowy kolor z miodowym połyskiem skórki. Jego konsystencja jest zbita i miękka. Ma zapach ziarna i naturalny słodko-kwaśny smak. Długo zachowuje świeżość.


Chleb gogoliński
(woj. opolskie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2007 roku. Wypieka się w tradycyjnym piecu ceramicznym zbudowanym z cegły. Dolna skórka chleba jest ciemna i ma lekko gorzkawy smak, ponieważ chleb jest pieczony bezpośrednio na rozgrzanej cegle. Bochenki są kopulaste, a na ich powierzchni widać odciśnięte w mące gałązki wiklinowego kosza. Mają kształt owalny, z charakterystycznym nacięciem w kształcie litery X. Skórka chleba jest jasnobrązowa, matowa, lekko chropowata z nieznaczną ilością mąki. Miękisz ma równomierne zabarwienie i widoczne ziarna słonecznika i sezamu. Chleb jest aromatyczny i ma lekko kwaśny smak.


Chleb chwałowski
(woj. podkarpackie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Tradycja pieczenia tego chleba sięga przełomu XIX i XX wieku i jest kontynuowana do dzisiaj. Sposób jego wykonania nawiązuje do tradycji wsi Chwałowice, od której pochodzi nazwa chleba. Chleb chwałowski ma kopulasty, okrągły kształt. Jego skórka jest popękana i zrumieniona z widocznym odciśniętym splotem koszyka piekarskiego. Ma lekko kwaśny smak. Zachowuje wilgotność i naturalną świeżość przez 7 dni.


Chleb flisacki
(woj. podkarpackie)

Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2005 roku. Jego historyczna nazwa to chleb chrupacki. Odtworzony według receptury pochodzącej sprzed 150 lat chleb stanowi dziś część tradycji flisackiego Ulanowa i jest obecny na organizowanych uroczystościach oraz spławach flisackich.
Chleb ma złocistą, rumianą skórkę, a po jego przekrojeniu widać kawałki skwarek, które nadają mu charakterystyczny zapach i smak. To właśnie ich zawartość powoduje dużą wilgotność chleba i wyjątkowo długi czas jego czerstwienia (około dwóch tygodni).


Chleb razowy łańcucki na liściu kapusty
(woj. podkarpackie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2007 roku. Ma skórkę lekko rozerwaną, porowatą, ciemną. Skórka górna jest suto posypana otrębami gruboziarnistymi, a dolna jest przypieczona z odciskiem liścia kapusty oraz posypana otrębami żytnimi. Chleb ma okrągły, lekko kopulasty kształt. Smak jest kwaskowaty – charakterystyczny dla chleba żytniego o delikatnym zapachu mielonego kminku. Dolna skórka ma smak i zapach liścia kapusty.


Chleb domowy na kalmusie z Puńska
(woj. podlaskie)


Na Sejneńszczyźnie i graniczącej z nią Litwie w XIX i XX wieku bardzo popularny był chleb żytni na kalmusie. Kalmus (tatarak) to roślina przybrzeżna o długich mięsistych liściach, które nadają chlebowi niepowtarzalny aromat. Kiedyś chleb układano bezpośrednio na artach (po lit. liże), obecnie do tego celu stosuje się rożnego rodzaju formy.
Chleb ma formę prostopadłościanu, lekko błyszczącą ciemnobrązową skórkę i elastyczny miękisz o szarej barwie. Jego konsystencja jest ścisła i twarda, właściwa dla tego typu pieczywa. Jest aromatyczny, lekko kwaskowy i ma łagodny smak. Tylko dobrze wysuszone liście nadają bochenkowi chleba charakterystyczny zapach i sprawiają, że dłużej zachowuje on świeżość.


Chleb pytlowy wolski na zakwasie

(woj. podlaskie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2005 roku. Od 2002 roku na zamówienie stałych odbiorców na ziemi zambrowskiej piecze się chleb wolski w przydomowym piecu w Woli Zambrowskiej. Tradycja wypieku sięga XVI wieku.
Chleb ma barwę lekko brązową, jego skórka jest ciemniejsza po bokach i na spodzie, gładka, o charakterystycznym lekkim połysku. Kromka chleba ma kolor lekko siwy, co jest typowe dla chleba pytlowego, podobnie jak widoczne pory wyrośniętego miąższu.


Chleb staropolski żytni
(woj. podlaskie)


Wpisany na Listę Produktów tradycyjnych w 2005 roku. Własna receptura wypieku chleba staropolskiego została opracowana i wprowadzona do produkcji w 1978 roku. Bochenki są dobrze wyrośnięte i bardzo dobrze wypieczone. Charakteryzują się aromatem typowym dla pieczywa żytniego. Chleb ma kształt prostokąta, a jego skórka po upieczeniu przybiera jasnobrązowy lub brązowy kolor.


Chleb żytni wolski
(woj. podlaskie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2005 roku. Tradycja wypieku chleba na ziemi zambrowskiej sięga XVI wieku. Chleb żytni wolski to chleb gruboziarnisty z widocznymi cząstkami ziarna żytniego na tle gąbczastej struktury jasnobrązowego miąższu. Bochenek ma kształt formy, jego spód i boki są płaskie, a wierzch zaokrąglony na skutek rośnięcia ciasta. Ma barwę ciemnobrązowa, jego skórka jest szorstka, ciemniejsza po bokach i na spodzie. Chleb ma lekko kwaskowaty, wilgotno-słonawy smak.


Korowaj lipski i gąski weselne
(woj. podlaskie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2005 roku. Jest tradycyjnym pieczywem obrzędowym. To bułka drożdżowa w kształcie walca, na której umieszcza się ozdobne elementy. Na samym środku ciasta kładzie się gniazdo, bardziej na zewnątrz - cztery kłosy i zawsze parzystą liczbę gąsek, a na obwodzie - warkocz. Zgodnie z tradycją elementy te mają symboliczne znaczenie: warkocz symbolizuje czystość panny młodej, kłosy i gąski mają wróżyć bogactwo i powodzenie młodej parze, a gniazdo to symbol powstania nowej rodziny. Razem z korowajem piecze się również ptaszki zwane na Podlasiu gąskami weselnymi, które rozdaje się dzieciom w przeddzień wesela.


Chleb słowiński
(woj. pomorskie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Chleb słowiński był pieczony przez ludność pochodzenia kaszubskiego, zwaną Słowińcami, zamieszkującą od XIX wieku tereny wiejskie, położone wokół jeziora Gardno i Łebsko. Najstarsze wzmianki o wypieku chleba na tym terenie pochodzą z XVII wieku.
Chleb słowiński piecze się w Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach. Charakteryzuje się on dużymi pęknięciami w skórce i zbitym miąższem. Bochenki są okrągłe lub lekko podłużne, w przekroju owalne, mają barwę złocistą, brązową lub ciemnobrązową. Chleb słowiński ma nieco kwaśny smak i przyjemny aromat.


Kaszubski chleb żytni na ziemniakach
(woj. pomorskie)

Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Chleb z dodatkiem roztartych ziemniaków na zaczynie chlebowym to jeden z kaszubskich specjałów. Jego tradycja sięga XIX wieku. Wypiekany jest w prostokątnych formach. Skórka pieczywa jest jasnobrązowa, sprężysty miąższ ma barwę jasnoszarą. Chleb ma lekko kwaśny smak i bardzo przyjemny zapach..


Chleb herbski
(woj. śląskie)


Wpisany na Listę produktów Tradycyjnych w 2006 roku. To tradycyjny chleb żytnio-pszenny na zakwasie, o smaku i zapachu charakterystycznym dla świeżego, dobrze wypieczonego pieczywa tego typu. Bochenek ma okrągły lub owalny kształt, jest dobrze wyrośnięty i wypieczony. Ma jasnobrązową, chrupiącą skórkę, poprzecinaną równoległymi, poprzecznymi lub krzyżującymi się liniami, w miejscu ich cięć - posypaną makiem
.


Chleb żytni wielkopolski
(woj. wielkopolskie)


Wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Jest wypiekany według receptury przekazywanej z pokolenia na pokolenie w piecu chlebowym zbudowanym przed II wojną światową. Tradycja jego wypieku sięga XIX wieku. Chleb żytni wielkopolski jest okrągły, ma
lekko popękaną skórkę i nieco zbity miąższ. Charakteryzuje się lekko kwaśnym smakiem.


Opracowanie: Barbara Jakimowicz-Klein
Foto: archiwum
© JM Media. All rights reserved.
 
Wróć ...
Napisał: ~www.dimas81.bloog.pl Opublikowano: 2011-06-04 19:35:32
Chleb żytni wielkopolski
To chleb wypiekany od pokoleń w Zębowie.
Napisz komentarz
  • Prosimy o komentarze odpowiadające tematowi newsa.
  • Personalne odniesienia do autorów artykułów i innych komentarzy będą usuwane.
  • Prosimy nie dodawać w komentarzach odnośnikow do swoich stron WWW. Takie komentarze również będą w całości usuwane.
  • Komentarze pozostawiane przez anonimowych, niezarejestrowanych użytkowników ukażą się na stronie dopiero po zaakceptowaniu przez moderatora.
Autor:
Komentarz:
TŁOCZNIA OWOCÓW PAWŁOWSKI
MELBA ZAPRASZA
EDYTA SZAST ZAPRASZA...
FESTIWAL ŚLĄSKIE SMAKI
KALENDARZ' 2017