Potrawy regionalne - najsmakowitszy portal w sieci
Potrawy regionalne - najsmakowitszy portal w sieci
Pliki cookies
Aktualności (ostatni kwartał)
Specjały
    Chronione w UE
    Małopolski Festiwal Smaku
    Festiwal Ślaskie Smaki
Przepisy i receptury
Przyprawy
Poradnik Babci Aliny
Gwarzenie przy warzeniu
Ćwierkanie na tapczanie
Wierszowane jodło
Pokochajmy chwasty
Zioła
Miody
Wody mineralne
Wokół kuchni i stołu
Obyczaje
Rękodzieło
Biblioteczka
Na wesoło
Rozmaitości
Do pobrania
Redakcja
Potrawy regionalne - najsmakowitszy portal w sieci
LISTA PRODUKTÓW TRADYCYJNYCH
BIBLIOTECZKA PDF
BABCIA ALINA NA FACEBOOKU
BABCYNE GWARZENIE - WANDA CZUBERNATOWA
NASZ PROFIL NA fACEBOOK'U - ZAPRASZAMY
KUCHNIA WROCŁAWIA
STOWARZYSZENIE MAŁOPOLSKIE DZIEDZICTWO SMAKU
OGÓLNOPOLSKIE STOWARZYSZENIE SZEFÓW KUCHNI I CUKIERNI
PORTAL GASTRONOMICZNY GastroWiedza.pl

Specjały

LISTA PRODUKTÓW TRADYCYJNYCH.

 

Lista Produktów Tradycyjnych została utworzona na mocy ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych. Na Liście mogą zostać umieszczone produkty rolne, środki spożywcze, a także napoje spirytusowe. Podstawą wpisu produktu na Listę Produktów Tradycyjnych jest wykazanie co najmniej 25-letniej tradycji jego wytwarzania.
Na terenie Polski produkuje się wiele specyficznych wyrobów, które są wyrazem wielowiekowej tradycji kuchni polskiej, a prowadzenie Listy Produktów Tradycyjnych służy identyfikacji właśnie takich wyrobów.
Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

RODUKT REGIONALNY I TRADYCYJNY.

 

W poszukiwaniu utraconego smaku


Nasza ciocia Zosia, urodzona przed I wojną światową mawiała, że ani herbata, ani kawa nie pachnie już tak jak w czasach jej młodości. Jak ktoś z lokatorów parzył kawę, to cała kamienica o tym wiedziała i wąchała. Szynka - nie smakowała cioci szynką, a ser - serem. Wraz z rozwojem dobrobytu i produkcji masowej w naszym kraju - sami zaczęliśmy narzekać, że szynka smakowo nie różni się od baleronu czy polędwicy, i że wielka różnorodność produktów nie idzie w parze z ich jakością, a nawet tę jakość znacząco obniża. I tak dołączyliśmy do grupy osób poszukujących dawnego, dobrego smaku, o którym rozprawiała nasza ciocia. Ten właściwy i wyjątkowy smak szynki, boczku, czy chleba, a także różnych potraw odnajdowaliśmy zwykle podczas świąt spędzanych na wsi. Bo to właśnie tam uchował się smak produktów i potraw a wraz z nim bogate dziedzictwo kulinarne naszego kraju.

Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

PLACEK PASTERSKI.

 


Domowy wypiek należący do licznej grupy placków z blachy. Powstają z podobnych składników. To pieczywo przaśne wypiekane bez udziału zakwasu czy drożdży.
Nazw (w zależności od regionu) mają kilka. Pośród nich najbardziej znane są ziemniaczano-mączne „moskole”, mączne „proziaki” (prozaki, prouzaki i prosiaki) oraz „przaśniaki” a także - znane z kuchni żydowskiej - „mace”. Z wypieku placka pasterskiego (
na zdjęciu), zarejestrowanego w grudniu 2016 r. na „Liście Produktów Tradycyjnych”, słyną Czarni Górale - najmniejsza etniczna polska grupa góralska, mająca specyficzną gwarę, strój, obyczajowość i kulturę, zamieszkująca Dolinę Popradu, od Rytra do Żegiestowa.

Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

SUSKA W SURÓWCE.

 

Klasyka surówkowa - połączenie tartego selera i tartego jabłka z różnymi dodatkami wzbogacającymi smak. Dość często dodawana jest również tarta marchew. Z dodatków smakowych rodzynki, migdały orzechy - co podpowie fantazja. Rodzynki… „wyszły”, więc postanowiliśmy je zastąpić suską sechlońską - śliwką wędzoną (suszoną) w dymie z drewna bukowego. Wybornie sprawdziła się suska przywieziona wprost z wędzarni - wilgotna, plastyczna, miękka, o smaku i wewnętrznej konsystencji (pod skórką) bliska powidłu.
Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

NALEŚNIKI Z SEREM I SUSKĄ SECHLOŃSKĄ.

 

Zazwyczaj w połowie października wędzarnie opuszcza „pierwszy rzut” suski sechlońskiej, w 2010 r. wpisanej do unijnego rejestru „Chronionych Oznaczeń Geograficznych” (ChOG) - wybornej śliwki potocznie zwaną suszoną, choć - tak naprawdę - to śliwka wędzona w zimnym dymie.
Jest jeszcze wilgotna, miękka, plastyczna, pachnąca i aromatyczna. W sklepach spotkamy suskę z pestką i drylowaną. My sięgnęliśmy - z wygodnictwa - po tę drugą. Suska z pestką ma nieco inny - naszym zdaniem - głębszy smak.
Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

BARAN PO SZCZAWNICKU.

 

Umiejętność pieczenia takiego barana to wielka tajemnica.
Od pół wieku to rodowy klejnot Zachwiejów, wołanych „Bulisiami”. Według niezmienionej receptury pieką go Wiktor - w Rabce, Ewa i  Agnieszka w Szczawnicy. Łukasz też potrafi, choć najczęściej spotkać go można jako pomocnika Agnieszki. Mama - Janina - ogranicza się już tylko do porady
.
Pomysł i przepis na barana powstał z końcem lat 60. minionego wieku. Janina i Tadeusz Zachwiejowie prowadzili wówczas „Bar na Sewerynówce” - tu gdzie dzisiaj jest „Czarda”.
Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

MIĘSO OWIEC W TRADYCYJNEJ KUCHNI GÓRALSKIEJ.

 

Owce to zwierzęta gospodarskie najbardziej kojarzone z terenami górskimi. Oczywiście hoduje się tam również bydło i trzodę chlewną, ale trudne warunki środowiskowe panujące w górach sprawiają, że owce są najbardziej predysponowane do utrzymywania w tamtym regionie. W przeszłości uzależnienia warunków życia górali i chowu owiec były oczywiście bardziej bezpośrednie i dotyczyły wręcz podstawowych aspektów życia, takich jak wyżywienie czy ubiory ludzi zamieszkujących góry. Obecnie, w zmienionych warunkach cywilizacyjnych, chów owiec na tych terenach ma inne znaczenie.
Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

Z SZACUNKIEM DO... SERA!!!

 

Prawdziwy oscypek jest tylko jeden - o precyzyjnie określonym kształcie i składzie bundzu, z którego jest pucony, czyli formowany. Redykołka kształtów ma wiele, a skład bundzu identyczny z oscypkiem. Wszystko inne, co jest serem wędzonym, to gołka - inaczej: ser gazdowski lub syrek, a dawniej pucok lub kara. Jest jeszcze bryndza, bundz (bunc, ser klagany) i serwatka pozostała po wytworzeniu bundzu – żentyca (żętyca, zytyca).
Nie istnieje nic takiego jak „scypek”, „oscyp” czy inny - bez przeproszenia - „cipek”!!! Przekonajmy się zatem, co jest czym...
Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

PODPIWEK KUJAWSKI.

 

Ten napój jest produktem wyjątkowym, mającym za sobą 200 lat obecności na polskich stołach.
W glorii legendy wrócił do na rynek i do świata tradycyjnych, polskich kulinariów w 2009 r., dzięki staraniom i pasji Agnieszki Zamojskiej z Bydgoszczy. W 2011 r. trafił na „Listę Produktów Tradycyjnych”.
Jest napojem bezalkoholowym, sporządzanym z ziaren palonego jęczmienia, cukru, korzenia cykorii, chmielu i drożdży, na wodzie mineralnej pochodzącej z ujęcia w bydgoskim Lesie Gdańskim.
Choć nieco mozolnie toruje sobie drogę do podniebień i serc młodszych konsumentów, starsi smakosze powitali go z radością. Nic dziwnego, że ma już na swoim koncie dwie wartościowe nagrody: „Perłę” poznańskich targów „Polagra Food” (2011) i  Grand Prix „Festiwalu Smaku” w Grucznie (2011), a marka „podpiwek kujawski” została objęta ochroną Urzędu Patentowego.
 
Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

SERWATKA.

 

Jest produktem „odpadowym” przy wyrobie serów. Kwaśna powstaje przy wyrobie serów twarogowych, słodka i łagodna - przy wyrobie serów podpuszczkowych.
Przypomnijmy, że żentyca (żętyca, zyntyca) to serwatka powstająca przy wyrobie oscypków na halach i w bacówkach.
We współczesnej kuchni polskiej serwatka jest surowcem i produktem niemal nieużywanym, zapominanym, wręcz… spostponowanym, bo od wieków wykorzystywano ją także do skarmiania bydła (ach, te współczesne... skojarzenia!)...
Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

ZAMOJSKIE ZUPY SERWATKOWE.

 

Ach, te niezawodne Internautki, podobnie jak my pozytywnie „zakręcone” na punkcie tradycyjnych smaków. Anonsując na „Facebooku” materiał o tradycyjnych, wielkanocnych zupach chrzanowych na serwatce, zapytaliśmy czy poza Małopolską i Podkarpaciem zupy na bazie serwatki są znane i sporządzane. Na reakcję z Zamojszczyzny nie musieliśmy długo czekać - była błyskawiczna.
Pani Edyta Szast obiecała, że zupę serwatkową uwarzy lada dzień specjalnie dla naszych Internautów. Stało się! W e-mailu otrzymaliśmy nie tylko zdjęcia, ale również wspominki o smakach dzieciństwa, babci i prababci oraz receptury dwóch odmian zupy serwatkowej!!!
Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

KWAŚNICA.

 

 
Jest obecnie bodaj najbardziej znaną i niezwykle popularną góralską zupa. Żadna z szanujących się karczem lub restauracji podających prawdziwe potrawy regionalne polskiej góralszczyzny nie pominie jej w jadłospisie.

Komentarzy: 0,  
 Zobacz więcej ... 

PROZIAK - PODKARPACKI PRZYSMAK.

 

Były czasy, zanim jeszcze przenieśliśmy swoje życie do wirtualnego świata internetu, że istniało coś takiego jak sielska wieś. Miejsce, w którym nie istniało pojęcie zwane nudą. Były drzewa, które zdobywało się wspinaczką jak prawdziwe twierdze, był drewniany dom pełen zapachów i strych z tajemnicami sprzed wieków. Była ziemna piwnica, gdzie lepiej samemu było się nie zapuszczać. Był dziadek, była babcia i jej kuchnia, kaflowa z blachą, opalana drewnem. I były też... proziaki.
Chleb w tradycji polskiej był zawsze symbolem pomyślności i dostatku, gdyż nie dla wszystkich był codziennym pożywieniem. Biedniejsi mogli go jeść jedynie od święta. W przeszłości mówiono, że chleb to w domu włodarz, w pracy przyjaciel, w drodze towarzysz. Otoczony był powszechnym szacunkiem, gdy upadł na ziemię podnoszono go z czcią całując.
Komentarzy: 4,  
 Zobacz więcej ... 

PRZAŚNIAKI... DZIECIŃSTWA PRZYSMAKI.

 

Wręcz... mityczne placki, na szybko wyrobione. Wydawać by się mogło, że każdy je zna. Kiedyś dodałam post w grupie o tematyce kulinarnej przedstawiający przepis na przaśniaki - tak w moich stronach mówiło się o plackach na sodzie. Przaśne, bo w odróżnieniu od chleba, nie na zakwasie. Okazało się szybko, że ludzie dzielą się na tych, którzy je uwielbiają i na tych, którzy ich... nie znają.
Jedzenie zawsze, ale to zawsze, przywołuje wspomnienia. W mojej rodzinnej okolicy, mówiano, że przaśniaki, to chleb biednych ludzi.
Robi się je na szybko, z jakiejkolwiek mąki (nie z każdej maki będzie chleb, ale z każdej przaśniaki!), zagniatanej z serwatką, dodając sodę. Mało też potrzeba drewna do ich wypieczenia (lub usmażenia), w porównaniu do ilości drewna niezbędnego do wypieku chleba.
Komentarzy: 1,  
 Zobacz więcej ... 

SMAKOWITY POWRÓT KIEŁBASY Z... KIJA.

 

Legenda o jej powstaniu sięga czasów Kazimierza Wielkiego. Jeszcze okresie międzywojennym wytwarzana była w rzemieślniczych zakładach podkrakowskiej wsi Piaski Wielkie (od 1941 r. dzielnicy Krakowa), przez masarzy zwanych „Kijakami”. Nazywano więc ją kiełbasą kijacką lub kiełbasą piaszczańską.
Do jej wyrobu używano najprzedniejszych mięsiw różnych gatunków, najpowszechniej jednak młodej wieprzowiny. Masę mięsną do wypełniania jelit rozdrabniano specjalnymi szerokimi... mieczami. Największą rzemieślniczą tajemnicą był jednak zestaw ziół używanych do peklowania grubo krojonego mięsa oraz gatunki drewna (także ich proporcje) używane do wędzenia.
Komentarzy: 3,  
 Zobacz więcej ... 
FAKRO - OKNA Z POMYSŁEM!!!
NATURALNIE!!! Z BESKIDU NISKIEGO.
LEGENDARNY SMAK !!!
TŁOCZNIA OWOCÓW PAWŁOWSKI
RZEMIEŚLNICZE WYROBY MASARSKIE
MELBA ZAPRASZA
EDYTA SZAST ZAPRASZA...
FESTIWAL ŚLĄSKIE SMAKI
KALENDARZ' 2017